Rozwód z orzeczeniem o winie

Jeśli żona czy mąż zastanawiają się nad wniesieniem pozwu o rozwód, planując jednocześnie rozwód z orzeczeniem o winie drugiego małżonka, to muszą oni mieć świadomość, że aby sąd takie żądanie pozwu rozwodowego uwzględnił, konieczne będzie udowodnienie, że to drugi z małżonków ponosi odpowiedzialność za rozpad związku małżeńskiego. Rozwód z orzeczeniem o winie może mieć miejsce, jeśli dany małżonek udowodni całkowitą winę drugiej strony za zupełny i trwały rozpad pożycia, będący jednym z warunków orzeczenia przez sąd rozwodu.

Żądający rozwodu małżonkowie nierzadko nie zdają sobie sprawy, czym jest rozwód z orzeczeniem o winie i jakie konsekwencje za sobą niesie. Nierzadko dużo lepszym rozwiązaniem jest rozwód bez orzekania o winie – stosowne orzeczenie sądu można tu uzyskać dużo szybciej, a samo postępowanie sądowe nie wiąże się z niedogodnościami, jak zeznania świadków czy przeprowadzanie innych dowodów w stosunkowo niekomfortowych dla obu stron warunkach.

Rozwód z orzeczeniem o winie – kiedy jest możliwy?

Stosownie do treści art. 57 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego sąd, orzekając rozwód, orzeka także czy i który z małżonków ponosi winę za zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego. Należy tu jednak zaznaczyć, że przepisy prawa rodzinnego nie definiują pojęcia winy i tego, jakie zachowania czy brak konkretnego zachowania należy rozumieć jako winę. Trzeba zatem przyjąć, iż winny jest ten z małżonków, który narusza jego obowiązki małżeńskie, zachowuje się w sposób sprzeczny z przepisami, dobrymi obyczajami czy zasadami współżycia społecznego w tym zakresie, w jakim odnoszą się one do związku małżeńskiego. Ważne tu jest, aby małżonek miał świadomość tego, że jego działania czy zaniechania są szkodliwe i niezgodne z przepisami czy zasadami współżycia społecznego. Te działania czy zaniechania muszą także pozostawać w związku przyczynowo skutkowym z rozpadem małżeństwa i rozkładem pożycia. Takimi oczywistymi zachowaniami, które małżonek podejmuje mając świadomość, że mogą doprowadzić do rozkładu pożycia, są zdrada, przemoc domowa, zatajenie choroby psychicznej czy zachowanie ubliżające małżonkowi.

Rozwód z orzeczeniem o winie niesie za sobą konsekwencje, związane chociażby z obowiązkiem alimentacyjnym. Stosownie do treści art. 60 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego małżonek uznany za wyłącznie winnego zupełnego i trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego ma w stosunku do drugiego z małżonków obowiązek alimentacyjny, jeśli rozwód z orzeczeniem o winie doprowadził do istotnego pogorszenia sytuacji materialnej drugiego z małżonków. Ten obowiązek alimentacyjny spoczywa na winnym rozpadu małżeństwa aż do czasu, gdy małżonek niewinny ponownie wejdzie w związek małżeński.

Małżonek, który nie zawinił rozpadowi małżeństwa, a rozwód z orzeczeniem o winie nastąpił na skutek działań czy zaniechań drugiego z małżonków, jest osobą uprawnioną do otrzymywania alimentów od byłego małżonka nawet wówczas, gdy nie znajduje się w niedostatku. Nie chodzi tu o to, że małżonkowi niewinnemu zabraknie środków do życia. Nawet, jeśli środki do życia jest w stanie sobie zapewnić, to obowiązek alimentacyjny na małżonku winnym rozwodu spoczywa wówczas, gdy małżonek niewinny nie może już  na skutek rozwodu żyć na takim poziomie, jak dotychczas.

Istotne znaczenie ma tu również czas postępowania sądowego. Rozwód z orzeczeniem o winie wymaga przeprowadzenia dowodowego, co znacząco wydłuża czas rozprawy. Małżonkowie chcący się rozwieść powinni o tym pamiętać. Być może warto mimo wszystko przemyśleć i zastanowić się, czy zgodny rozwód bez orzekania o winie nie będzie lepszym rozwiązaniem.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*