Okresy choroby pracownika w świadectwie pracy

Wystawienie świadectwa pracy po rozwiązaniu lub wygaśnięciu stosunku pracy to jeden z podstawowych obowiązków pracodawcy. W świadectwie pracy wykazuje się informacje, które mogą mieć wpływ na uprawnienia pracownicze w przyszłości, stąd przy wystawianiu świadectwa pracy wymagana jest szczególna rzetelność i dokładność. Świadectwo pracy sporządza pracodawca w oparciu o przepis art. 97 Kodeksu pracy, a wytyczne w sprawie sposobu i trybu wystawienia świadectwa pracy reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wystawiania. Stosownie do par. 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia, w świadectwie pracy wykazuje się informacje wymagane do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego (np. prawa do urlopu wypoczynkowego, zasiłku chorobowego itp.).

Okresy choroby pracownika w świadectwie pracy

W praktyce pewne problemy powodować może konieczność uwzględnienia w świadectwie pracy okresów choroby pracownika. Jeśli pracownik został zatrudniony kilka czy kilkanaście lat temu, mógł w trakcie swojego zatrudnienia być kilkukrotnie czasowo niezdolnym do pracy. Są to okresy nieskładkowe, ale to jeszcze nie wszystko. Świadectwo pracy wystawia się według określonego wzoru. W ust. 4 pkt 4 tego świadectwa pracy pracodawca musi wykazać informacje o ilości dni, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie, określone w art. 92 kodeksu pracy (wynagrodzenie chorobowe). Należy jednak pamiętać, iż w ust. 4 pkt 4 świadectwa pracy wykazuje się okresy niezdolności do pracy z prawem do wynagrodzenia chorobowego, ale tylko za ostatni rok kalendarzowy zatrudnienia. Wynika to z faktu, że wynagrodzenie chorobowe przysługuje za 33 (albo 14) dni choroby w roku kalendarzowym, niezależnie od ilości pracodawców w tym roku. Jeśli więc pracownik u pierwszego pracodawcy chorował np. 21 dni, a następnie zmienił zatrudnienie, to drugi pracodawca wypłaci wynagrodzenie chorobowe jedynie za 12 dni (albo już wcale).

Inaczej sytuacja wygląda, jeśli chodzi o wypełnienie ust. 4 pkt 10 świadectwa pracy. Wykazuje się w nim tzw. okresy nieskładkowe, czyli również okresy niezdolności do pracy. Tyle, że w ust. 4 pkt 10 należy wskazać wszystkie okresy nieskładkowe (w tym okresy niezdolności do pracy) z całego okresu zatrudnienia, a nie tylko z ostatniego roku kalendarzowego zatrudnienia, w którym stosunek pracy rozwiązał się albo wygasł i w którym wystawia się świadectwo pracy. Do tych okresów nieskładkowych należą okresy niezdolności do pracy spowodowane chorobą, za które wypłacono wynagrodzenie chorobowe, zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne oraz okresy pobierania zasiłku opiekuńczego.

Konkludując – w świadectwie pracy w ust. 4 pkt 4 wykazuje się okresy choroby z tego roku, w którym ustał stosunek pracy, ale tylko te okresy, za które pracodawca wypłacił wynagrodzenie chorobowe. Z kolei w ust. 4 pkt 10 wykazuje się wszystkie okresy niezdolności do pracy za okres całego zatrudnienia pracownika.

Skomentuj

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.